Το Τηγάνι είναι ένας γαστρονομικός προορισμός που αξίζει να του χαρίσετε χρόνο, όπου κι αν βρίσκεστε στην Ελλάδα. Το φαγητό του είναι συγκλονιστικό: ένας παραδοσιακός τραχανάς με κρέας που όμοιό του δεν έχετε ξαναδοκιμάσει και αμπελοφάσουλα απίθανα, μελωμένα – μόνο στα Κύργια Δράμας θα φάτε τέτοια αμπελοφάσουλα. Το μαγαζί αποπνέει ιδιαίτερη αισθητική. Ξεκινά από τον καλόγουστο εξωτερικό χώρο, ο οποίος καταφέρνει να σε κερδίσει αμέσως, παρόλο που το χωριό δεν είναι πετρόκτιστο, ούτε βρίσκεται δίπλα σε θάλασσα ή λίμνη. Το Τηγάνι –κυριολεκτικά– είναι ένας λόγος χάρη στον οποίο ο τόπος γίνεται ελκυστικός.
Πίσω από αυτό το εγχείρημα κρύβεται ένα ζευγάρι αυθεντικών, καθημερινών ανθρώπων που ζουν εκεί και δημιουργούν καθημερινά μαγειρικά θαύματα: ο Σταύρος Χαραλαμπίδης στην κουζίνα και η Καμέλια Παυλίδου στη σάλα.
Το φαγητό σας θα συνοδεύσουν εξαιρετικά, δραμινά κρασιά, σε μια ατμόσφαιρα τόσο φιλόξενη που, σε συνδυασμό με το μενού, σε πείθουν από την πρώτη στιγμή να μετατρέψεις το μαγαζί σε στέκι. Ανάλογα με την εποχή, δοκιμάστε ό,τι βγάζει ο μπαξές του χωριού. Εδώ, αν ρωτήσετε, μπορείτε να μάθετε για όλες οι πρώτες ύλες το ονοματεπώνυμο του παραγωγού! Ακόμα και το ελαιόλαδο είναι δραμινό, του Μαλέα από το Δοξάτο. Με ένα επίθετο που θυμίζει Μάνη, αλλά με δραμινή ψυχή, παράγει ένα λάδι που θα ψάξετε να το βρείτε οπωσδήποτε, αφού πρόκειται για αληθινό φάρμακο μακροζωίας. Για το σβήσιμο, το ρυζόγαλο με γλυκό κουταλιού πορτοκάλι φέρνει μια πραγματική επανάσταση στο στόμα, σφραγίζοντας μια αξέχαστη εμπειρία.
Τι ευχάριστη έκπληξη για μια περιοχή ήδη ξακουστή για τα κρασιά της αυτό το εστιατόριο όπου μπορείς να τα απολαύσεις πλάι σε αληθινά νόστιμο φαγητό.
Κάνω ένα ταξίδι στο παρελθόν και φέρνω στον νου τη γιαγιά μου τη Μάρθα και τον θείο μου τον Χριστόφορο, που ζούσαν στην πόλη της Δράμας. Θυμάμαι να αναπολούν τους Δοσοπουλαίους που μεγάλωσαν στα Κύργια. Ιστορίες προπολεμικές –όπως μου αρέσει να χαρακτηρίζω καθετί μακρινό– και στη συγκεκριμένη περίπτωση η έκφραση κυριολεκτεί. Η Δράμα είναι ένας νομός όπου οι πρόσφυγες από την Καππαδοκία και τον Πόντο άφησαν τη δική τους, δυναμική σφραγίδα.
Το ίδιο το χωριό δεν ανήκει σε εκείνα που απολαμβάνουν μεγάλη δημοφιλία, όπως το μαρτυρικό Δοξάτο, το Παρανέστι με το παρθένο δάσος και τους αγώνες ορεινού τρεξίματος, ο Βώλακας με τα ζωντανά έθιμα και το χιονοδρομικό, ή το Νευροκόπι, που το ξέρουμε όλοι για το τσουχτερό του κρύο από τα δελτία ειδήσεων.
Ωστόσο, πρόκειται για ένα μεγάλο, ζωντανό χωριό με σχεδόν 1.500 κατοίκους, που τα τελευταία χρόνια του χάρισε δημοσιότητα το Τηγάνι, ως γαστρονομικός προορισμός που άλλαξε ριζικά τον χάρτη της εστίασης στη Δράμα. Βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τα φημισμένα οινοποιεία της περιοχής και διαθέτει πλούσια λίστα με δεκάδες ετικέτες από τον δραμινό και τον καβαλιώτικο αμπελώνα.
Η ιστορία του μαγαζιού κρύβει μεγάλο ενδιαφέρον και αποτελεί μια υποδειγματική καλή πρακτική για το πώς η γαστρονομία μπορεί να κρατήσει τους νέους ανθρώπους στην επαρχία. Ας αφήσουμε, λοιπόν, την Καμέλια Παυλίδου να μας ταξιδέψει στην αρχή αυτού του όμορφου ταξιδιού.
«Η πορεία μας ξεκινά τον Οκτώβριο του 2017, όταν η μητέρα του Σταύρου, η Ελένη, “μεταφέρει”, στην ουσία, το ταβερνάκι που διατηρούσε για 10 χρόνια από τα Πηγάδια (συνοικία των Κυργίων) στο κέντρο του χωριού. Λειτουργούσαμε ως μια απλή ταβέρνα του χωριού, όπου σερβίραμε και οι δύο και βοηθούσαμε όπου μπορούσαμε. Με την πάροδο του χρόνου ο Σταύρος άρχισε όλο και περισσότερο να μπαίνει μέσα στην κουζίνα και να πειραματίζεται μαγειρικά.
Ξεκινήσαμε να “κυνηγάμε” γαστρονομικούς προορισμούς και να δοκιμάζουμε διαφορετικά πιάτα και, μετέπειτα, να τα σερβίρουμε εδώ, με τον δικό μας τρόπο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μας επισκέπτεται όλο και περισσότερος κόσμος εκτός του χωριού και τα πιάτα μας πλέον να μη συνάδουν με την “εικόνα” του καταστήματος.
Τον Οκτώβριο του 2022 αποφασίσαμε να ανακαινίσουμε ολοκληρωτικά την όψη και το ύφος του μαγαζιού και πλέον από Μεζεδοπωλείο Το Τηγάνι γίναμε Το Τηγάνι Village Gastronomy, αναλαμβάνοντας πλέον το μαγαζί ολοκληρωτικά εμείς, έχοντας την οικογένειά μας ως βοηθούς και υποστηρικτές. Όλη αυτή η αλλαγή μάς δικαίωσε, σε σημείο που φτάσαμε την Κυριακή να εκτελούμε διπλό σέρβις, με ωράριο στο χωριό 1:30-3:30, 3:30-μέχρι όσο πάει.
Το μενού μας αλλάζει δύο φορές τον χρόνο και καθημερινά έχουμε διαφορετικά πιάτα ημέρας και κρασιά ημέρας. Έμπνευση αντλούμε από τα ταξίδια μας σε γαστρονομικούς προορισμούς και οινοποιεία».
Για να σας ανοίξω, λοιπόν, την όρεξη και να σας δώσω έναν ακόμα δυνατό λόγο να ταξιδέψετε μέχρι τον νομό Δράμας –και να κλείσετε τραπέζι στο Τηγάνι– δείτε μια μικρή γεύση από όσα αξίζει να δοκιμάσετε.
Όπως ήδη αναφέρθηκε, οι πρώτες ύλες έχουν ονοματεπώνυμο, καθώς καταφθάνουν στην κουζίνα από μικρούς παραγωγούς που βρίσκονται σε απόσταση ελάχιστων χιλιομέτρων, χαρίζοντας στο μενού μια αυθεντική εντοπιότητα μας κέρδισε από την πρώτη κιόλας μπουκιά.
Ψωμί (λαγάνα, πολύσπορο, χωριάτικο) από τους Φούρνους Φελλαχίδη, Αμυγδαλεώνας Καβάλας, με ελαιόλαδο Μαλέα από ποικιλίες Χαλκιδικής και Μεγαρίτικη από το Δοξάτο Δράμας.
Για ορεκτικά προτείνω:
- Αμπελοφάσουλα, σχαρωτό ροδάκινο, φουντούκι, τουλουμοτύρι από τη Σιάτιστα, ντρέσινγκ εσπεριδοειδών.
- Καπνιστή μελιτζάνα, φέτα ΝΕΟΓΑΛ, αποξηραμένη ντομάτα, ντρέσινγκ με miso και ταχίνι Ελευθερίου (Άγιος Αθανάσιος, Δράμα), ξίδι Botanico Costa Lazaridi.
- Χούμους από ρεβίθι, τηγανητό μανιτάρι πλευρώτους, σουμάκ, ξύσμα λεμονιού.
- Ντακάκι χαρουπομελένιο από την Κρήτη, ντομάτα στον τρίφτη, κάπαρη, χειροποίητη κοπανιστή.
Για κυρίως:
- Τραχανότο με μοσχαρίσια μάγουλα κατσαρόλας (μαγειρεύονται με Μαυροδάφνη Πατρών για 3,5 ώρες).
- Ελληνικό μοσχαρίσιο φιλέτο με σάλτσα Café de Paris.
Γλυκά:
- Ρυζόγαλο, γλυκό του κουταλιού πορτοκάλι, παστέλι από κανταΐφι.
- Χαλβαδομπουκιά με σοκολάτα γάλακτος και αλμυρό φιστίκι (Χαλβαδοποιείο Ελευθερίου, Άγιος Αθανάσιος Δράμας).
