Σε μια εποχή κατά την οποία η εμπειρία του ταξιδιού επαναπροσδιορίζεται, η AEGEAN επενδύει σε κάτι βαθιά πολιτισμικό: το ελληνικό κρασί. Είτε στα 30.000 πόδια είτε στις αίθουσες αναμονής των αεροδρομίων, η επιλογή ετικετών αποτελεί μια επιμελημένη αφήγηση για το τι σημαίνει σύγχρονη Ελλάδα.
Μέσα από μια διαδικασία που ισορροπεί ανάμεσα σε γνώριμες επιλογές και την ανάδειξη μικρότερων παραγωγών, η wine list της AEGEAN λειτουργεί τόσο ως εμπειρία για τον επιβάτη όσο και ως πλατφόρμα εξω στρέφειας για τον ελληνικό αμπελώνα.
Ωστόσο, η επιμέλεια αυτής της εμπειρίας κρύβει και μια σύνθετη στρατηγική, στην οποία μας εισάγει ο
Κωνσταντίνος Λαζαράκης MW, υπεύθυνος για τις επιλογές των ετικετών στη wine list της AEGEAN.
Πώς ακριβώς λειτουργεί το πρόγραμμα επιλογής κρασιών για την AEGEAN;
Συνεργάζομαι με την AEGEAN για την επιλογή των κρασιών που σερβίρονται −κυριολεκτικά, θα μπο
ρούσε να πει κανείς− σε δύο διαφορετικά επίπεδα. Το ένα επίπεδο είναι το προφανές. Αφορά τα κρασιά που σερβίρονται στους επιβάτες της business class σε πτήσεις εξωτερικού.
Το άλλο αφορά τα κρασιά που σερβίρονται σε υψό μετρο επιφάνειας θαλάσσης, συγκεκριμένα στις
αίθουσες παραμονής διακεκριμένων επιβατών στο Ελευθέριος Βενιζέλος στην Αθήνα, στη Θεσσαλονί
κη και στη Λάρνακα. Αξίζει να πούμε πως στις αί θουσες αυτές δεν έχουν πρόσβαση μόνο οι επιβά
τες που πετούν business, αλλά και όλοι οι επιβάτες που διαθέτουν χρυσή κάρτα είτε στην AEGEAN είτε
κάποιας άλλης αεροπορικής που ανήκει στη Star Alliance, ακόμα και όταν αυτοί πετούν στην οικονο
μική θέση.
Πόσο συχνά ανανεώνεται η λίστα κρασιών και ποιοι παράγοντες καθορίζουν αυτές τις αλλαγές;
Η λίστα αλλάζει τρεις φορές τον χρόνο, ανά τετράμηνο, τόσο στα αεροπλάνα όσο και στις αίθουσες.
Κάθε λίστα περιλαμβάνει τέσσερα κρασιά, δύο λευκά και δύο ερυθρά. Παλιότερα, το καλοκαίρι επέλε
γα και ένα ροζέ, αλλά τελικά διαπιστώσαμε πως δεν είχε ανταπόκριση. Αυτό σημαίνει πως κάθε χρόνο
έχω τη δυνατότητα να παρουσιάσω 12 διαφορετικά οινοποιεία.
Όταν σχεδιάζετε τη λίστα κρασιών για την AEGEAN σκέφτεστε πρώτα τον επιβάτη, το φαγητό ή το ίδιο το κρασί;
Λαμβάνω υπόψη ότι τα κρασιά που επιλέγω καταναλώνονται σε τελείως διαφορετικές συνθήκες και
με τελείως διαφορετικά φαγητά. Επίσης, έχω τη βαθιά πεποίθηση πως πρέπει να ανταποκριθείς στο
γούστο του πελάτη, κατανοώντας βέβαια πως κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του προτιμήσεις. Στα λευ
κά, για παράδειγμα, προσπαθώ να επιλέξω ένα πιο ελαφρύ, ίσως και πιο αρωματικό, και ένα πιο δομη
μένο, που ίσως να έχει περάσει από βαρέλι. Αντί στοιχα, με την ίδια λογική, επιλέγω και τα ερυθρά
κρασιά. Προσπαθώ να ενθαρρύνω τον κόσμο να εξερευνήσει ωραία πράγματα, αλλά θα πρέπει να
σεβαστώ και συγκεκριμένα γούστα, προσφέροντας κάτι κοντά σε αυτά.
Πώς ισορροπείτε ανάμεσα στην ανάγκη για ανα γνωρίσιμες επιλογές και στην επιθυμία να αναδείξετε μικρούς Έλληνες παραγωγούς μέσα από μια αεροπορική εταιρεία όπως η AEGEAN;
Ο βασικός στόχος είναι να δίνουμε παράθυρο ευκαιρίας σε μικρούς ή μεσαίους παραγωγούς, αλλά και
να μην αγνοούμε τους ογκόλιθους του χώρου που έκαναν το ελληνικό κρασί αυτό που είναι σήμερα,
ώστε να επιτυγχάνεται ισορροπία. Συνήθως προσπαθώ ένα από τα τέσσερα κρασιά να προέρχεται
από έναν ευρέως αναγνωρίσιμο από το κοινό παραγωγό και τα άλλα να αποτελούν λίγο πιο ιδιαίτερες
προτάσεις. Το περίεργο είναι ότι, ενώ περιμένεις να στραφούν όλοι στη safe επιλογή, δεν γίνεται αυτό!
Ισχύει ότι σε μεγάλο υψόμετρο τα χαρακτηριστικά του κρασιού αλλάζουν;
Είναι δεδομένο πως η γεύση ενός κρασιού διαφέρει στα 30.000 πόδια. Η μύτη μας δεν λειτουργεί το
ίδιο, κυρίως λόγω της διαφορετικής ατμοσφαιρικής πίεσης και υγρασίας. Επίσης, έρευνες δείχνουν πως
οι γευστικοί κάλυκες σε αυτές τις συνθήκες είναι αρκετά πιο ευαίσθητοι, άρα αντιλαμβανόμαστε τις
οξύτητες και τις τανίνες επίσης διαφορετικά.
Τα κρασιά αυτά, βέβαια, σερβίρονται και στις αίθουσες διακεκριμένων επιβατών, όπου μάλιστα
σημειώνεται η μεγαλύτερη κατανάλωση. Όταν αναχωρεί ένα αεροπλάνο −ειδικά αν είναι Παρασκευή
απόγευμα− στην αίθουσα παραμονής μπορεί να υπάρχουν εκατοντάδες επιβάτες που θέλουν να κλείσουν την εβδομάδα τους με ένα ή και με περισσότερα ποτήρια ελληνικού κρασιού. Χαίρομαι ιδιαίτερα όταν βλέπω συνεργάτες που έχουν λίγο χρόνο στη διάθεσή τους να μοιράζονται μια ολόκληρη φιάλη από τις προτάσεις μου και να χαλαρώνουν σαν να βρίσκονταν σε κάποιο wine bar.
Η λίστα κρασιών μιας αεροπορικής εταιρείας είναι ταυτόχρονα εμπειρία φιλοξενίας, αλλά και εργαλείο branding για μια χώρα. Όταν οι δύο αυτοί ρόλοι δεν ταυτίζονται, ποιον αφήνετε να υπερισχύσει;
Δεν νομίζω πως υπάρχει περίπτωση αυτοί οι δύο ρόλοι να μην ταυτίζονται. Έχουμε ελληνικά κρασιά
που μπορούν να προσφέρουν μια υπέροχη εμπειρία και μέσα από αυτό δείχνουμε και πως τα κρασιά
της χώρας μας είναι εξαιρετικά και πως η χώρα μας μπορεί να προσφέρει υψηλή ποιότητα σε όλα τα
προϊόντα και σε όλες τις υπηρεσίες.
Για μένα, αυτό είναι το πιο σημαντικό σημείο του όλου εγχειρήματος. Και βλέπουμε πως ο κόσμος το
αγκαλιάζει. Σχεδόν όλοι οι παραγωγοί που έχουν δείξει τα κρασιά τους μέσα από την AEGEAN έχουν
επανέλθει μετά το τέλος της ενέργειας να μου πουν πως λαμβάνουν δεκάδες μηνύματα από επιβάτες.
Έχει γίνει, δε, και το εξής. Κάποτε είχα επιλέξει ένα κρασί του αγαπημένου Νίκου Καρατζά και είχα κά
νει λάθος γράφοντας το επώνυμό του με ένα έξτρα «νι». Αρκετό καιρό μετά, μου είπε πως ένα σημαντι
κό ποσοστό της αλληλογραφίας που έφτανε στο οινοποιείο μετά τη δράση στην AEGEAN ήταν «προς
κύριο Νίκο Καραντζά».
Η AEGEAN, μέσα από τα αεροπλάνα της και όλες της τις σχετικές δράσεις, προσφέρει μια υπέροχη πλατφόρμα προώθησης του ελληνικού κρασιού. Προσωπικά, είμαι ευγνώμων γι’ αυτό. Θεωρώ πως είναι και όλοι οι Έλληνες οινοπαραγωγοί − ίσως και όλοι οι Έλληνες οινόφιλοι.
Διαβάστε επίσης στο Carpe Vinum:
Carpe Vinum Vol. 16 | Το ολοκαίνουριο καλοκαιρικό μας τεύχος.
